Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς - Ἡ κλήση τῶν πρώτων Μαθητῶν.
Κατὰ Λουκᾶν (ε'1-11).
"Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν."
Δοκιμιογραφεὶ καὶ ἑρμηνεύει ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης.
Στὴ λίμνη τῆς Γεννησαρέτ, γνωστὴ καὶ ὡς θάλασσα τῆς Γαλιλαίας, ἐκεῖ ὅπου ὁ ψίθυρος τοῦ ἀνέμου συναντᾶ τὴν προσδοκία τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, ὁ Χριστὸς μεταμορφώνει τὸ καθημερινὸ ἄχθος σὲ οὐράνια μυσταγωγία. Ὁ Σίμων καὶ οἱ σύντροφοί του, ἐξαντλημένοι ἀπὸ τὴν ἀκάρπωτη νύχτα, ἀντικρίζουν στὰ ἄδεια δίκτυα τὴν ἀδυναμία τους. Ὅμως, ἡ παρουσία τοῦ Διδασκάλου μεταβάλλει τὴν ἀπογοήτευση σὲ θαῦμα. Ἡ θάλασσα, σιωπηλὴ καὶ ἀπρόσιτη, ὑποτάσσεται στὸ Θεῖο Κέλευσμα καὶ τὸ βυθισμένο δίκτυ ἐπιστρέφει, πλήρες ζωῆς, προαναγγέλλοντας τὴν ἔλευση μιᾶς νέας, ἀνέσπερης ἐποχῆς.
Στὸ ἐπίκεντρο αὐτοῦ τοῦ θαύματος ἀντηχεῖ ὁ γλυκὺς καὶ συνάμα παντοδύναμος Λόγος τοῦ Κυρίου: «Μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν». Αὐτὴ ἡ θεϊκὴ ὑπόσχεση φανερώνει τὸν βαθύτερο προορισμὸ τῶν Ἀποστόλων. Ὅπως ἡ νύχτα τῆς ἀκαρπίας προηγήθηκε τῆς θαυμαστῆς ἄγρας, ἔτσι καὶ τὸ ξεκίνημα τοῦ ἀποστολικοῦ κηρύγματος φαντάζει γεμάτο ἐμπόδια καὶ δυσκολίες.
Ὅταν οἱ Μαθητὲς ξεκικούσαν νὰ σπείρουν τὸν Λόγο τοῦ Εὐαγγελίου στὸν κόσμο, ἡ ἀνθρώπινη σκληροκαρδία, οἱ διωγμοὶ καὶ ἡ ἀγνοια ὀρθώθηκαν σὰν σκοτεινὰ καὶ ἀπεραντα κύματα. Ἡ προσπάθειά τους ἔμοιαζε μὲ ἄκαρπο κόπο μέσα στὴ νύχτα τῆς ἱστορίας, ἐκεῖ ὅπου τὰ δίκτυα τῆς πίστης παρέμεναν ἀπελπιστικὰ ἄδεια.
Ὡστόσο, ἡ Θεία Χάρη δὲν ἐγκαταλείπει ποτὲ τὸν πιστὸ ἀγωνιστή. Στὴν ἐπιμονὴ καὶ τὴν ὑπακοὴ τῶν Ἀποστόλων, τὸ Ρῆμα τοῦ Θεοῦ ἐνεργεῖ μὲ δύναμη ἀνυπέρβλητη. Ὅπως τὰ δίκτυα τῶν Μαθητῶν, μὲ τὴν παρέμβαση τοῦ Κυρίου σχεδὸν ἔσπαζαν ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ἰχθύων, ἔτσι καὶ ἡ ἀποστολικὴ διακονία, μὲ τὴν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καρποφόρησε πέρα ἀπὸ κάθε ἀνθρώπινη προσδοκία. Ἀμέτρητες ψυχές, ἐγκλωβισμένες στὰ σκοτεινὰ ὕδατα τοῦ φόβου καὶ τῆς φθορᾶς, ἀνελκύσθησαν στὸ Φῶς τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Οἱ ἁπλοῖ ψαράδες τῆς Γαλιλαίας ἀναδείχθηκαν σε οἰκουμενικοὺς Διδασκάλους, σαγηνεύοντας τὴν οἰκουμένη μὲ τὴν ἁπλότητα τῆς ἀγάπης.
Ἡ κλήση τοῦ Σίμωνος εἶναι ἡ παντοτινὴ κλήση κάθε ἀνθρώπου πρὸς τὴν ὑπέρβαση. Ὁ φόβος τῆς ἀποτυχίας διαλύεται μπροστὰ στὴν ἀνέσπερη ἐλπίδα τοῦ Χριστοῦ. Τὰ ἄδεια δίκτυα τῆς ἐπίγειας προσπάθειάς μας μεταμορφώνονται σὲ δοχεῖα θεϊκῆς εὐλογίας, ὅταν ἐμπιστευόμαστε τὸ Λόγο Του. Αὐτὸς ὁ ἀπέραντος πλοῦτος τῆς πίστης καλεῖ κάθε ψυχὴ νὰ ἐγκαταλείψει τὰ βαλτωμένα νερά τῆς φιλαυτίας καὶ νὰ ἀνοιχθεῖ στὰ κρυστάλλινα νερὰ τῆς ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης.
Μὲ ἀδελφικὴ ἀγάπη
Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης
Εὐαγγελικὸ Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς.
Κατὰ Λουκᾶν* (ε'1-11).
"Ἡ κλήση τῶν πρώτων Μαθητῶν".
1 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἑστὼς ὁ Ἰησοῦς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ,
2 εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα.
3 ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν τοῦ Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους.
4 ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν.
5 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων εἶπεν αὐτῷ· ἐπιστάτα, δι᾿ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ρήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον.
6 καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν.
7 καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά.
8 ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων· ἔξελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε·
9 θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον,
10 ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν.
11 καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ.
Ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς
* Ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ἰατρὸς στὸ ἐπάγγελμα, κατηχήθηκε καὶ βαπτίσθηκε ἀπὸ τόν Ἀπόστολο τῶν Ἐθνῶν Παῦλο, τὸν ὁποῖο συνόδευσε σὲ πολλὲς ἀπὸ τὶς περιοδεῖες του. Συνέγραψε τὸ τρίτο κατὰ σειρὰ Εὐαγγέλιο καὶ ἦταν ὁ πρῶτος ποὺ ζωγράφισε τὴν εἰκόνα τῆς Θεοτόκου νὰ κρατάει στὴν ἀγκαλιά της τὸν Ἰησοῦ.
Αὐτοτελὲς ἀπόσπασμα
ἀπὸ τὴ λογοτεχνικὴ συλλογή
"Φιλοσόφως Θεολογεῖν"
τοῦ Δοκιμιογράφου
Δρ. Κων/νου Ἀπ. Καραγιάννη