Σεπτέμβριε, καλῶς ὅρισες!
Δοκιμιογραφεὶ ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης.
Ὁ Σεπτέμβριος καταφθάνει σὰν ἕνας ψίθυρος δροσιάς, μεταφέροντας στὶς πτυχές του τὴν εὐλογημένη μετάβαση ἀπὸ τὸ χρυσαφένιο φῶς τοῦ θέρους στὴν γλυκιὰ κατανυκτικότητα τοῦ φθινοπώρου. Εἶναι ὁ μήνας ποὺ φέρνει μαζί του τὴν ὁμορφιὰ τῆς ἀναγέννησης, ἕνα μυστικὸ κάλεσμα γιὰ ἐπαναπροσδιορισμὸ καὶ πνευματικὴ ἀνασύνταξη. Καθὼς ἡ φύση χαμηλώνει τὴν ἔνταση τοῦ ἡλίου, ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου βρίσκει ξανὰ τὸν βηματισμό της, ἕτοιμη νὰ δεχθεῖ τὰ νέα δῶρα τῆς ζωῆς.
Στὶς πρῶτες μέρες αὐτοῦ τοῦ μήνα, ἡ ἐκκλησιαστικὴ παράδοση τοποθετεῖ τὴν Ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου, τὴν ἔναρξη τοῦ νέου ἐκκλησιαστικού ἔτους. Ἡ Ἐκκλησία, ὡς στοργικὴ μήτηρ, μας προσκαλεῖ νὰ καθαγιάσουμε τὸ χρόνο, νὰ προσφέρουμε τὰ πρωτογενή συναισθήματα καὶ τὶς ἐλπίδες μας στὸν Δημιουργό. Κάθε Σεπτέμβριος γίνεται ἔτσι μία πνευματικὴ αφετηρία, ἕνα καινούργιο περιβόλι ὅπου ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ σπέρνει σπόρους μετανοίας, εἰρήνης καὶ ἀγάπης.
Ταυτόχρονα, ἡ ἐπιστροφὴ ἀπὸ τὴν θερινὴ ραστώνη καὶ τὶς διακοπὲς ἐπαναφέρει τὴν εὐλογημένη τακτικότητα στὴν καθημερινότητά μας. Ἡ ἐργασία, ἡ οἰκογενειακὴ ἐστία καὶ οἱ κοινὲς προσπάθειες ἀποκτοῦν ἕνα νέο, βαθύτερο νόημα. Ὁ Σεπτέμβριος προσφέρει τὴν ὡριμότητα τῆς συγκομιδῆς, τὴν εὐκαιρία νὰ μαζέψουμε τοὺς καρποὺς τῶν κόπων μας καὶ νὰ σχεδιάσουμε μὲ σοφία τὰ ἑπόμενα βήματά μας. Ἡ κάθε μέρα του εἶναι γεμάτη ἀπὸ τὴν γλυκιὰ μελωδία τῆς δημιουργικότητας καὶ τῆς προσδοκίας.
Παράλληλα, ὁ μήνας αὐτὸς στεφανώνεται ἀπὸ τὴν παιδικὴ ζωντάνια καὶ τὸ χαμόγελο τῆς νιότης. Τὰ προαύλια τῶν σχολείων γεμίζουν ξανὰ ἀπὸ χαρούμενες φωνές, κι ὁ ἦχος τοῦ κουδουνιοῦ σημάνει τὴν ἀρχὴ ἑνὸς νέου ταξιδιοῦ στὸ φῶς τῆς γνώσης. Ἡ νέα σχολικὴ χρονιὰ εἶναι ἕνας στίβος δημιουργίας, ὅπου ἡ μάθηση συμπλέκεται με τὴν αρετή, προσφέροντας στὰ παιδιά μας τὰ ἐφόδια γιὰ νὰ οἰκοδομήσουν ἕνα λαμπρότερο μέλλον.
Μαζί μὲ τὴν πνευματικὴ καὶ κοινωνικὴ ἀναγέννηση, ὁ Σεπτέμβριος κουβαλᾶ τὴν ἀφθονία τῆς γῆς. Τὰ ἄφθονα σταφύλια ποὺ ὁδηγοῦνται στὸ πατητήρι, οἱ ὥριμοι καρποὶ καὶ τὰ εὐλογημένα δῶρα τῆς φύσης ὑπενθυμίζουν τὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἀνταμοιβὴ τοῦ μόχθου. Ἡ γῆ προσφέρει ἁπλόχερα τοὺς θησαυρούς της, μετατρέποντας τὸν μήνα αὐτὸ σὲ ἕναν ὕμνο εὐχαριστίας καὶ εὐγνωμοσύνης.
Ἀτενίζοντας τὸν Σεπτέμβριο, ἡ ψυχὴ γεμίζει ἀπό βεβαιότητα καὶ ἐλπίδα. Κάθε νέα ἀρχὴ ποὺ φέρνει αὐτὸς ὁ μήνας εἶναι μία ὑπόσχεση ὅτι τὸ Φῶς τῆς χάριτος θὰ καθοδηγεῖ τὰ βήματά μας, μεταμορφώνοντας τὸ κάθε δευτερόλεπτο τοῦ χρόνου σὲ ἕναν ἀνεκτίμητο θησαυρὸ αἰωνιότητας.
Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης
