Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς - Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου.
"Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη!"
Δοκιμιογραφεὶ καὶ ἑρμηνεύει ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης.
Μέσα στὸ ἀπέραντο σκοτάδι τῆς ἀνθρώπινης ἀπελπισίας, ἐκεῖ ὅπου ὁ πόνος ψηλαφίζεται ὡς πυρακτωμένη ὕλη καὶ ἡ λογικὴ συντρίβεται, ἡ κραυγὴ ἑνὸς πατέρα γίνεται ἡ γέφυρα μεταξὺ τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ. Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ μᾶς μεταφέρει στὸ μεταίχμιο μιᾶς συγκλονιστικῆς συναντήσεως, ἐκεῖ ὅπου ἡ ἀνθρώπινη ἀδυναμία καθρεφτίζεται στὰ μάτια τῶν ἀνίσχυρων μαθητῶν καὶ ὅπου ἡ θεϊκὴ κυριαρχία ἀποκαλύπτεται στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ. Εἶναι ἡ στιγμὴ ποὺ ὁ Ἰησοῦς ἀφήνει πίσω Του τὸ Θαβώριο Φῶς γιὰ νὰ βρεθεῖ ἀντιμέτωπος μὲ τὴν ἀνθρώπινη τραγωδία, φέρνοντας μαζί Του τὴν ἀπόλυτη ἐλπίδα.
Ὁ πυρήνας τῆς διηγήσεως ἐπικεντρώνεται στὴν πνευματικὴ ἔνδεια τῆς γενεᾶς ἐκείνης, ἡ ὁποία ἀδυνατεῖ νὰ συλλάβει τὸ μεγαλεῖο τῆς θείας παρουσίας. Ὁ Χριστός, μὲ ἕναν λόγο ποὺ πάλλεται ἀπὸ ἱερὴ ἀγανάκτηση καὶ βαθιὰ ἀγάπη, ἐγκαλεῖ τὴν ἀπιστία, προκειμένου νὰ ἀφυπνίσει τὶς κοιμώμενες συνειδήσεις. Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζομένου νέου ἀποτελεῖ μιὰ ἔμπρακτη ἀπόδειξη ὅτι ὁ κόσμος τῶν πνευματικῶν δυνάμεων ὑποτάσσεται στὸ θέλημα τοῦ Δημιουργοῦ. Ἡ ἴαση ἐπέρχεται ἀκαριαῖα, φανερώνοντας ὅτι τὸ σκότος ὑποχωρεῖ πάντοτε ἐνώπιον τοῦ Ἀληθινοῦ Φωτός.
«Ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται· καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν.»
Ἡ ἀπάντηση τοῦ Κυρίου στὸ κρυφό καὶ ταυτόχρονα ἀγωνιῶδες ἐρώτημα τῶν μαθητῶν γιὰ τὴν ἀποτυχία τους νὰ θεραπεύσουν τὸν νέο, ξεκλειδώνει τὰ μυστήρια τῆς ἐσωτερικῆς ζωῆς. Ὁ κόκκος σινάπεως, αὐτὸ τὸ ἐλάχιστο σπέρμα, συμβολίζει τὴν αὐθεντικὴ πίστη, ἡ ὁποία κρύβει μέσα της ὅλη τὴν ἐνεργητικὴ δύναμη τῆς ζωῆς. Αὐτὴ ἡ πίστη, ὅταν συνδυάζεται μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴ νηστεία, μεταμορφώνεται σὲ μιὰ ἀσυναγώνιστη πνευματικὴ δύναμη. Ἡ προσευχὴ εἶναι ἡ ἀδιάλειπτη κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ἐνῷ ἡ νηστεία ἀποτελεῖ τὴν ἑκούσια ἀπελευθέρωση ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς ὕλης, καθιστώντας τὸν ἄνθρωπο δοχεῖο τῆς Θείας Χάριτος.
Στὸ καταληκτικὸ τμῆμα τῆς περικοπῆς, ὁ Ἰησοῦς στρέφει τὸ βλέμμα τῶν μαθητῶν Του πρὸς τὸ ἐπερχόμενο Πάθος. Ἡ προφητεία γιὰ τὴν παράδοσή Του σὲ χεῖρες ἀνθρώπων καὶ τὸν ἐπικείμενο θάνατό Του προκαλεῖ βαθιὰ θλίψη στοὺς παρισταμένους, οἱ ὁποῖοι ἀδυνατοῦν ἀκόμη νὰ συλλάβουν τὸ μυστήριο τῆς Σταυρικῆς Θυσίας. Ἡ ἀναφορὰ στὴν Ἀνάσταση τῆς τρίτης ἡμέρας παραμένει ἡ φωτεινὴ ὑπόσχεση ποὺ νοηματοδοτεῖ κάθε πόνο. Ὁ Χριστὸς προετοιμάζει τοὺς δικούς Του γιὰ τὴ μεγάλη δοκιμασία, δείχνοντας ὅτι ὁ δρόμος τῆς δόξας περνάει ὑποχρεωτικὰ μέσα ἀπὸ τὴν κένωση.
Ἡ εὐαγγελικὴ αὐτὴ περικοπὴ ἀποτελεῖ ἕναν διαχρονικὸ φάρο γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη, ἡ ὁποία κλονίζεται συχνὰ ἀπὸ τὶς καταιγίδες τῆς ἀμφιβολίας. Μᾶς καλεῖ νὰ καλλιεργήσουμε ἐκείνη τὴν πίστη ποὺ μετακινεῖ τὰ ὄρη τῶν καθημερινῶν μας ἀδιεξόδων. Μέσα ἀπὸ τὴν πνευματικὴ ἄσκηση τῆς νηστείας καὶ τὴν πύρινη ἀνάταση τῆς προσευχῆς, ὁ ἄνθρωπος ἀξιώνεται νὰ γίνει συμμέτοχος τῆς θείας νίκης. Τὸ μήνυμα τοῦ Κυρίου παραμένει ζωντανὸ καὶ ἐλπιδοφόρο, βεβαιώνοντάς μας ὅτι, πέρα ἀπὸ τὸ σκοτάδι τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς ἀνθρώπινης ἀδυναμίας, ἀνατέλλει τὸ ἀνέσπερο Φῶς τῆς Ἀναστάσεως.
Μέ ἀδελφική ἀγάπη
Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης
Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς.
"Ἡ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου νέου".
Κατά Ματθαίον* (ιζ'14-23).
14 Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων·
15 Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ.
16 καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι.
17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν· Ὦ γενεὰ ἄπιστος καὶ διεστραμμένη! ἕως πότε ἔσομαι μεθ’ ὑμῶν; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν ὧδε.
18 καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ’ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης.
19 Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ’ ἰδίαν εἶπον· Διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό;
20 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ, μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται· καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν.
21 τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ.
22 Ἀναστρεφομένων δὲ αὐτῶν εἰς τὴν Γαλιλαίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Μέλλει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων
23 καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐγερθήσεται. καὶ ἐλυπήθησαν σφόδρα.
* Ο Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα Μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ. Ἦταν προηγουμένως τελώνης καὶ ὀνομαζόταν Λευΐς. Ὅταν ὁ Ἰησοῦς τὸν κάλεσε νὰ τὸν ἀκολουθήσει, ἐκεῖνος ἄφησε ἀμέσως τὴν δουλειά του καὶ ἔγινε Ἀπόστολος. Εἶναι ὁ συγγραφέας τοῦ πρώτου Εὐαγγελίου, τὸ ὁποῖο ἀρχικὰ γράφτηκε κυρίως γιὰ τοὺς Ἑβραίους, ὥστε νὰ τοὺς ἀποδείξει ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Μεσσίας ποὺ εἶχαν προφητεύσει οἱ Γραφές.
Ἀπὸ τὴ λογοτεχνικὴ συλλογή
"Φιλοσόφως Θεολογεῖν"
τοῦ Δρ. Κωνσταντίνου Ἀπ. Καραγιάννη
