Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς - Παραβολὴ τῶν κακῶν γεωργῶν.
"Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας."
Δοκιμιογραφεὶ καὶ ἑρμηνεύει ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης.
Ὁ ἀμπελώνας τῆς Δημιουργίας ἁπλώνεται κάτω ἀπὸ τὸ Φῶς, ὡς μία εὐγενικὴ χειρονομία τοῦ Θεοῦ πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα καὶ ὡς ἕνα τοπίο ἐμπιστοσύνης καὶ ἀπέραντης ἀγάπης. Μέσα στὴν εὔφορη αὐτὴ γῆ, ὁ Δημιουργὸς τοποθέτησε τὸν ἄνθρωπο ὡς οἰκονόμο καὶ συνεργάτη, χαρίζοντάς του τὴν ἀπόλυτη ἐλευθερία. Ὡστόσο, ἡ τραγῳδία τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας ἀρχίζει τὴ στιγμή που ἡ δωρεὰ ἐκλαμβάνεται ὡς αἰχμαλωσία καὶ ὁ εὐεργετούμενος διεκδικεῖ τὴ θέση τοῦ εὐεργέτη. Ἡ Παραβολὴ τῶν Κακῶν Γεωργῶν ἀποκαλύπτει τὸ βάθος τῆς Θείας Ὑπομονῆς, ἡ ὁποία, ἀπέναντι στὴν ἀλαζονικὴ ἀνταρσία τῶν κτισμάτων, ἀπαντᾶ μὲ τὴν ἔσχατη καὶ ἁγιότερη θυσία.
Στὴν εὐαγγελικὴ περικοπή, ὁ οἰκοδεσπότης περιφράσσει τὸ κτῆμα, ὀρύσσει ληνὸ καὶ οἰκοδομεῖ πύργο, προσφέροντας ὅλα τα ἀπαραίτητα μέσα γιὰ τὴν εὐημερία καὶ τὴν καρποφορία. Οἱ γεωργοί, τυφλωμένοι ἀπὸ τὴν παράφορη ἐπιθυμία τῆς αὐτονομίας, λησμονοῦν τὴν ἰδιότητά τους. Ὅταν καταφθάνουν οἱ ἀπεσταλμένοι, στὰ πρόσωπα τῶν ὁποίων συμβολίζονται οἱ Προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἡ ἀπεσταλμένη χάρη προσκρούει στὴ σκληροκαρδία. Ἡ βία κλιμακώνεται, ἐκδηλώνοντας τὴν τάση τοῦ ἀνθρώπου νὰ φιμώνει τὴ φωνὴ τῆς συνείδησης καὶ τοῦ Θείου Θελήματος.
Ἡ κορύφωση τοῦ δράματος ἔρχεται μὲ τὴν ἀποστολὴ τοῦ Υἱοῦ. Ὁ Οἰκοδεσπότης ἐλπίζει στὸν σεβασμό, ἀλλὰ οἱ γεωργοὶ βλέπουν στὸ πρόσωπο τοῦ Κληρονόμου τὴν εὐκαιρία γιὰ τὴν ὁριστικὴ καὶ σφετεριστικὴ οἰκειοποίηση τῆς κληρονομιᾶς. Ἡ ἔξοδος τοῦ Υἱοῦ ἔξω ἀπὸ τὸν ἀμπελῶνα καὶ ἡ θανάτωσή Του, προαναγγέλλει τὴν ἱστορικὴ σταύρωση τοῦ Χριστοῦ ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ παράλογη αὐτὴ πράξη φανερώνει τὴν τραγικὴ ψευδαίσθηση τοῦ ἀνθρώπου ὅτι μπορεῖ νὰ γίνει Θεὸς καταργώντας τὸν ἀληθινὸ Θεό.
«Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;»
Στὸ τελευταῖο τμῆμα τῆς περικοπῆς, ἡ ἀνθρώπινη ἀπόρριψη μεταμορφώνεται στὴ θριαμβευτικὴ νίκη τῆς Θείας Σοφίας. Ὁ λίθος που οἱ οἰκοδόμοι τῆς ἐξουσίας καὶ τῆς αὐτοδικαίωσης ἔκριναν ὡς ἄχρηστο, γίνεται τὸ κεντρικὸ θεμέλιο, ἡ «Κεφαλὴ Γωνίας» τῆς Νέας Κτίσεως. Ὁ Χριστός, ἀποστασιοποιημένος ἀπὸ τὸ θρησκευτικὸ καὶ πολιτικὸ κατεστημένο, γίνεται τὸ ἀκλόνητο ἔρεισμα πάνω στὸ ὁποῖο ἐνώνεται οὐρανὸς καὶ γῆ, Ἰουδαῖοι καὶ Ἐθνικοί, σὲ μία πανανθρώπινη Ἐκκλησία. Ἡ ἀνθρώπινη κρίση ἀνατρέπεται πλήρως ἀπὸ τὴ Θεία Δικαιοσύνη, φανερώνοντας ὅτι ἡ ταπείνωση καὶ ὁ σταυρικὸς θάνατος ἀποτελοῦν τὴν ἀληθινὴ δόξα.
Ἡ Παραβολὴ τῶν Κακῶν Γεωργῶν ἀποτελεῖ ἕναν διαρκὴ καθρέφτη γιὰ κάθε ἀνθρώπινη ψυχή. Ἡ οἰκειοποίηση τῶν Θείων Δωρεῶν καὶ ἡ ἀλαζονικὴ αὐτάρκεια ὁδηγοῦν ἀναπόδραστα στὴν πνευματικὴ ἐρήμωση. Ὡστόσο, ἡ Θεία Οἰκονομία οὐδέποτε ἀνατρέπεται ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη κακία. Ὁ ἀποδοκιμασμένος Λίθος παραμένει Ζῶν καὶ Αἰώνιος, προσφέροντας στὴν ἀνθρωπότητα τὴν εὐκαιρία νὰ οἰκοδομήσει τὴ ζωή της πάνω στὴ μόνη πραγματική ἀλήθεια, μεταμορφώνοντας τὴν ἀχαριστία σὲ εὐχαριστήρια δοξολογία.
Μέ ἀδελφική ἀγάπη
Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης
Εὐαγγελικό Ἀνάγνωσμα Κυριακῆς.
"Παραβολὴ τῶν κακῶν γεωργῶν."
Κατά Ματθαίον* (κα΄33-42).
33 Ἄλλην παραβολὴν ἀκούσατε. ἄνθρωπος τις ἦν οἰκοδεσπότης, ὅστις ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα καὶ φραγμὸν αὐτῷ περιέθηκε καὶ ὤρυξεν ἐν αὐτῷ ληνὸν καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν.
34 ὅτε δὲ ἤγγισεν ὁ καιρὸς τῶν καρπῶν, ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ πρὸς τοὺς γεωργοὺς λαβεῖν τοὺς καρποὺς αὐτοῦ.
35 καὶ λαβόντες οἱ γεωργοὶ τοὺς δούλους αὐτοῦ ὃν μὲν ἔδειραν, ὃν δὲ ἀπέκτειναν, ὃν δὲ ἐλιθοβόλησαν.
36 πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους πλείονας τῶν πρώτων, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὡσαύτως.
37 ὕστερον δὲ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς τὸν υἱὸν αὐτοῦ λέγων· ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου.
38 οἱ δὲ γεωργοὶ ἰδόντες τὸν υἱὸν εἶπον ἐν ἑαυτοῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ κατάσχωμεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ.
39 καὶ λαβόντες αὐτὸν ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος καὶ ἀπέκτειναν.
40 ὅταν οὖν ἔλθῃ ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος, τί ποιήσει τοῖς γεωργοῖς ἐκείνοις;
41 λέγουσιν αὐτῷ· Κακοὺς κακῶς ἀπολέσει αὐτούς, καὶ τὸν ἀμπελῶνα ἐκδώσεται ἄλλοις γεωργοῖς, οἵτινες ἀποδώσουσιν αὐτῷ τοὺς καρποὺς ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν.
42 λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· Οὐδέποτε ἀνέγνωτε ἐν ταῖς γραφαῖς, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;
* Ο Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος ὑπῆρξε ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα Μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ. Ἦταν προηγουμένως τελώνης καὶ ὀνομαζόταν Λευΐς. Ὅταν ὁ Ἰησοῦς τὸν κάλεσε νὰ τὸν ἀκολουθήσει, ἐκεῖνος ἄφησε ἀμέσως τὴν δουλειά του καὶ ἔγινε Ἀπόστολος. Εἶναι ὁ συγγραφέας τοῦ πρώτου Εὐαγγελίου, τὸ ὁποῖο ἀρχικὰ γράφτηκε κυρίως γιὰ τοὺς Ἑβραίους, ὥστε νὰ τοὺς ἀποδείξει ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Μεσσίας ποὺ εἶχαν προφητεύσει οἱ Γραφές.
Ἀπὸ τὴ λογοτεχνικὴ συλλογή
"Φιλοσόφως Θεολογεῖν"
τοῦ Δοκιμιογράφου
Δρ. Κωνσταντίνου Ἀπ. Καραγιάννη
