Ἡ Φλόγα τῆς Μνήμης καί τό Φῶς τοῦ Προδρόμου.
Δοκιμιογραφεί ὁ Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης.
Ὁ ἥλιος τοῦ θέρους φτάνει στό μεσουράνημά του καί ἡ γῆ ἀνασαίνει τήν πιό μεγάλη νύχτα τῆς προσμονῆς, καθώς τό λυκόφως βάφεται μέ τά χρώματα μιᾶς ἀρχέγονης ἱεροτελεστίας.
Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, τοῦ ἐπίγειου ἀγγέλου καί βιβλικοῦ ἀσκητῆ, συναντᾶται μέ τήν παράδοση τοῦ Κλήδωνα. Μιά σύναξη μυστική, ὅπου τό θεῖο ψηλαφεῖται μέσα ἀπό τό ἀνθρώπινο. Εἶναι ἡ στιγμή πού ἡ καρδιά τοῦ λαοῦ μας σκιρτᾶ, ἀναζητώντας τό ἀλάλητο Φῶς, ἐκεῖ ὅπου ἡ χριστιανική πνευματικότητα ἀγκαλιάζει τόν καημό τῆς ὕπαρξης γιά φανέρωση καί κάθαρση.
Στίς γειτονιές καί στά σταυροδρόμια, οἱ φωτιές πού ἀνάβουν ξεπερνούν τήν ἀναβίωση τῶν ἐθίμων. Εἶναι μιά ζωντανή εἰκόνα τῆς προφητικῆς φωνῆς τοῦ Βαπτιστοῦ. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὑπῆρξε «ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καί φαίνων», ὁ προπορευόμενος τῆς Μεγάλης Ἡμέρας. Οἱ φλόγες αὐτές, συμβολίζουν τήν πύρινη γλώσσα τῆς μετανοίας πού καθαρίζει τά σκοτάδια τῆς ψυχῆς.
«Ἐγὼ μὲν ὑμᾶς βαπτίζω ἐν ὕδατι... αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ καὶ πυρί».
Οἱ πιστοί, ὑπερπηδώντας τίς φλόγες, συμμετέχουν σέ μιά συμβολική πράξη ἀναγέννησης, ἀφήνοντας πίσω τό παλαιωμένο ἔνδυμα τῶν παθῶν.
Παράλληλα, τό ἔθιμο τοῦ Κλήδωνα, μέ τό «ἀμίλητο νερό» καί τά «κρυμμένα ριζικάρια», φανερώνει τήν ἔμφυτη ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου νά γνωρίσει τό μέλλον του, νά βρεῖ τόν δικό του προσωπικό λόγο μέσα στό σχέδιο τῆς Θείας Πρόνοιας. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης, ὡς ὁ κατεξοχήν μάρτυρας τῆς Ἀλήθειας, μεταμορφώνει αὐτή τήν ἀνθρώπινη περιέργεια σέ πνευματική ἐγρήγορση. Τό «σφραγισμένο σταμνί», πού ἀνοίγει μυσταγωγικά ὑπό τό φῶς τῶν ἀστέρων, γίνεται σύμβολο τῆς ἀποκάλυψης τῶν κρυφῶν πτυχῶν τῆς καρδιᾶς. Πρόκειται γιά μιά ὑπενθύμιση, ὅτι κάθε ἄνθρωπος, ἔχει ἕναν μοναδικό, θεόσταλτο προορισμό.
Καθώς οἱ φλόγες χαμηλώνουν καί ἡ στάχτη σκορπίζεται στόν ἀέρα, ἀπομένει ἡ γλυκιά γεύση μιᾶς γιορτῆς πού συνδέει τό παρελθόν μέ τό παρόν, κάτω ἀπό τό βλέμμα τοῦ Προδρόμου. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Κλήδονας, μᾶς καλεῖ νά κρατήσουμε τήν πίστη μας ζωντανή, σάν ἐκείνη τή φωτιά πού θερμαίνει τίς παγωμένες ἐλπίδες μας. Μᾶς χαρίζει ταυτόχρονα τή βεβαιότητα, ὅτι ἡ ζωή εἶναι ἕνα θαῦμα πού ἀποκαλύπτεται σέ ὅσους ξέρουν νά καρτεροῦν μέ σιωπή καί νά ἀγωνίζονται μέ πῦρ πνευματικό.
Μέ ἀδελφική ἀγάπη
Δρ. Κωνσταντῖνος Ἀπ. Καραγιάννης
